Özlem KESKİN, Ayfer TUNCER,Gönül ADALIOĞLU, Bülent ŞEKEREL, Cansın SAÇKESEN, Ömer KALAYCI.

HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ ÇOCUK ALLERJİ VE ASTIM ÜNİTESİ ALLERJİ ve İMMUNOLOJİ KONGRESİNDE 1.’LİK ÖDÜLÜ ALDI

AMAÇ: Çayır polenine bağlı alerjik rinitde allergoid immünoterapinin (İT) uygulamalarının klinik immünolojik etkilerinin araştırılması.

METOD: Çayır poleni duyarlılığına bağlı AR olan 53 çocuktan (12.40.5 yaş) 27’sine İT uygulanırken 26 hasta kontrol grubunu oluşturdu. Hastalara mevsim-öncesinde haftada bir toplam 7 enjeksiyonluk ; daha sonra ise iki yıl süreyle ayda bir idame allergoid (İT) immünoterapi verildi. Kontrol grubu ile İT grubu 7 enjeksiyon, 1 yıl ve 2 yıl sonunda polen döneminde klinik parametreler , bronş duyarlılığı, nazal lavajda ECP, IL-4, IL-5, IL-10 ve IFN-gamma düzeyleri,serumda ECP ve çayır-spesifik IgE düzeyleri, periferik kan mononükleer hücre (PKMH) kültür üst sıvısında IL-4, IL-5, IL-10 ve IFN-gamma düzeyleri bakımından karşılaştırıldı.

BULGULAR: Rinit Semptomları, ilaç, semptom+ilaç kombinasyon ve astım semptom skorları 1 yıllık İT’den sonrasında kontrol grubuna göre daha düşükken (p< 0.01); bu fark 7 enjeksiyonluk IT’den sonra sadece ilaç skorları için gözlendi. Çayır-spesifik IgE düzeylerindeki mevsimsel artışın 7 enjeksiyonluk IT’, 1 ve 2 yıllık idame IT ile baskılandığı saptandı. (p<0.01). Metakolin PC20 de gözlenen mevsimsel artışın 7 enjeksiyon sonrası engellenmediği (p=0.005); ancak 1 ve 2 yıllık idame IT ile engellenebildiği gözlendi. Hastaların tümünde mevsim-içinde nazal lavajda ECP artışı saptandı. 7 enjeksiyonluk IT polen mevsiminde gelişen nazal lavaj ECP artışını engelleyemezken 1 ve 2 yıllık idame IT’nin bu artışı engelleyebildiği (p=0.026, p=0.01) gözlendi.

Bir ve iki yıllık IT sonucunda IT grubunda PKMH kültür üst sıvısında IL-4/IFN-gamma ve IL-4/IL-10 oranlarında başlangıca göre anlamlı oranda azalma saptandı (p<0.001).

Çayır antijeni ile stimüle edilmiş PKMH kültür üst sıvısında IL-4 düzeylerinde her yıl anlamlı düşüş olduğu ve bu etkinin giderek arttığı saptandı (p<0.001). IFN-gamma düzeyleri ise IT grubunda yıllar içinde artış gösterdi. (p=0.004). IT grubunun nazal lavaj IFN-gamma düzeylerinin 2 yıllık IT sonucunda kontrol grubundan daha yüksek olduğu görüldü (p=0.03)

Semptom +ilaç kombinasyon skoru ile hem IL-4/IFN-gamma oranı (p<0.001,r=0,78) ve hem de çayır spesifik IgE/çayır spesifik IgG oranı (p<0.001,r=0.6)arasında anlamlı korelasyon vardı. IT esnasında hafif lokal reaksiyonlar dışında önemli bir yan etki gözlenmedi.

SONUÇ: Çalışmamız allergoid IT nin klinik mevsim öncesinde yapılan 7 enjeksiyon sonrası başladığını; ve 1 ve 2 yıllık idame IT sonrası bu etkinin giderek arttığını göstermektedir. Çalışmanın sonuçları, klinik etkilerden hücresel düzeyde özellikle   IL-4, IL-10 ve IFN-gamma da gözlenen değişikliklerin sorumlu olabileceğini düşündürmektedir.